არსებითი საშუალება არის აქტივი ან ინფრასტრუქტურა, რომელზეც მესამე მხარეს სჭირდება წვდომა, რათა შესთავაზოს საკუთარი პროდუქტი ან მომსახურება ბაზარზე. საშუალება არსებითია, თუ არ არსებობს გონივრული ალტერნატივა და საშუალების დუბლირება შეუძლებელია სამართლებრივი, ეკონომიკური ან ტექნიკური დაბრკოლებების გამო. სხვადასხვა აქტივები კვალიფიცირებული იქნა, როგორც აუცილებელი საშუალებები: ფიზიკური ინფრასტრუქტურა, როგორიცაა ხიდები ან პორტები, ინტელექტუალური საკუთრების უფლებები და ინფორმაციის ნაკრები. აუცილებელ საშუალებების წვდომაზე უარის თქმა შეიძლება წარმოადგენდეს უკანონო მონოპოლიზაციას (შერმანის აქტის მე-2 ნაწილი) ან დომინანტობის ბოროტად გამოყენებას (TFEU-ს მუხლი 102) ეკონომიკური აგენტის მიერ, რომელიც აკონტროლებს მას.

საშუალება აუცილებელია, თუ მისი დუბლირება შეუძლებელია ან უკიდურესად რთულია ფიზიკური, გეოგრაფიული, სამართლებრივი ან ეკონომიკური შეზღუდვების გამო. მაგალითად, ავიღოთ ეროვნული ელექტროენერგიის ქსელი, რომელსაც იყენებენ ელექტროენერგიის სხვადასხვა მწარმოებლები საბოლოო მომხმარებლამდე მისასვლელად: ვინაიდან, ამ მწარმოებლებისთვის მიზანშეწონილი არ იქნება საკუთარი სადისტრიბუციო ქსელის აშენება, ისინი დამოკიდებულნი არიან არსებულ ინფრასტრუქტურაზე. აუცილებელ ობიექტზე წვდომაზე უარის თქმა შეიძლება ჩაითვალოს დომინანტური პოზიციის ბოროტად გამოყენებად იმ ერთეულის მიერ, რომელიც აკონტროლებს მას, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ეს ხელს უშლის კონკურენციას ქვედა დონის ბაზარზე. ©  ევროკომისია

როგორც ამბობენ, ძირითადი საშუალების დოქტრინა წარმოიშვა აშშ-ს უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილებაში Terminal Railroad-ის საქმეზე (1912). აშშ-ის უზენაესმა სასამართლომ დააკისრა ვალდებულება სარკინიგზო კომპანიების ასოციაციას - მიეცეს კონკურენტებს წვდომა გარკვეული სარკინიგზო ხიდებზე და მათ მიერ შეძენილ ტერმინალის ობიექტებზე (Terminal Railroad, პუნქტები 409-411). ამის გარეშე კონკურენტები ვერ შეძლებდნენ საკუთარი სარკინიგზო მომსახურების შეთავაზებას მდინარე მისისიპის მიღმა სენტ-ლუისში და მის გარეთ. ეს ზიანს აყენებდა მომხმარებელთა ინტერესებს სარკინიგზო ხიდების და ტერმინალის ობიექტების მფლობელების კონტროლის მიღმა კონკურენტული სერვისების არჩევის არარსებობის გამო.