წერილობითი მოთხოვნა ინფორმაციის მიწოდების შესახებ, რომლითაც კომისია მიმართავს ეკონომიკურ აგენტებსა და ეკონომიკურ აგენტთა ასოციაციებს, ისევე როგორც წევრი სახელმწიფოების მთავრობებსა და კომპეტენტურ უწყებებს, მისი მოკვლევების ჩასატარებლად აუცილებელი ინფორმაციის მიღების მიზნით. ამგვარი მოთხოვნები შეიძლება გაეგზავნოთ ეკონომიკურ აგენტებს, რომლებიც მოიაზრებიან სავარაუდო დამრღვევებად, წარმოადგენენ კონცენტრაციის მხარეს, ან მესამე პირებს, რომლებსაც შეუძლიათ განმარტონ გარკვეული გარემოებები, რომლებიც რელევანტურია განსახილველი მოკვლევისთვის.
იხილეთ: კონცენტრაციის რეგულაციის მე-11 მუხლი
© ევროპული კომისია
ევროკავშირის კონცენტრაციის რეგულაციის (EUMR) მე-11(1) მუხლი უფლებამოსილებას ანიჭებს ევროკომისიას, მოსთხოვოს საწარმოთა მაკონტროლებელ პირებს, აგრეთვე საწარმოებსა და მათ გაერთიანებებს, წარადგინონ „ყველა საჭირო ინფორმაცია“, რათა კომისიამ შეძლოს თავისი ფუნქციების შესრულება (პირველ ყოვლისა, კონცენტრაციის შიდა ბაზართან თავსებადობის დადგენა). მიუხედავად იმისა, რომ EUMR-ის მე-11(7) მუხლი ასევე ითვალისწინებს ფიზიკურ და იურიდიულ პირთა გამოკითხვის შესაძლებლობას, მოცემული მექანიზმის მთავარი აქცენტი მაინც კონცენტრაციის მხარეებისა და ბაზრის სხვა მონაწილეებისგან წერილობითი ინფორმაციისა და დოკუმენტაციის გამოთხოვაა.
საქმეში Omya (2009 წ.), ევროკავშირის საერთო სასამართლომ განმარტა, რომ ინფორმაციის „აუცილებლობა“ უნდა შეფასდეს იმ ვარაუდის საფუძველზე, რომელიც კომისიას გონივრულად შეეძლო ჰქონოდა მოთხოვნის გაგზავნის მომენტში და არა ინფორმაციის რეალური საჭიროებით შემდგომ პროცედურულ ეტაპებზე (პუნქტი 30). კომისიის დისკრეციული უფლებამოსილება ასევე ვრცელდება პასუხის გაცემის ვადაზეც. საქმეში Schneider Electric (2002 წ.), სასამართლომ მიიჩნია, რომ 322 კითხვისგან შემდგარი მოთხოვნა, რომელიც 300,000 მონაცემის შეგროვებას მოითხოვდა სულ რაღაც ხუთ სამუშაო დღეში, გონივრული იყო. ეს დასაბუთდა „სწრაფი გადაწყვეტილების მიღების“ პრინციპით, რომელიც ევროკავშირის კონცენტრაციის კონტროლის რეჟიმის ფუნდამენტური მახასიათებელია (პუნქტები 79, 94-100).
„მიუხედავად იმისა, რომ შეტყობინების წინა ფაზაში კომისია ხშირად მიმართავს ინფორმაციის არაფორმალურ გამოთხოვას, ოფიციალური მოთხოვნა, როგორც წესი, იგზავნება მხოლოდ კონცენტრაციის შესახებ ოფიციალური შეტყობინების წარდგენის შემდეგ, „საუკეთესო პრაქტიკის სახელმძღვანელოს“ შესაბამისად (პუნქტები 26-28). ასეთი მოთხოვნები შეიძლება გამოიცეს „მარტივი მოთხოვნის“ ან „ფორმალური გადაწყვეტილების“ სახით, რომელთა აღსრულებაც შესაძლებელია ჯარიმებითა და პერიოდული საჯარიმო გადასახდელებით. მოთხოვნაში მითითებული უნდა იყოს სამართლებრივი საფუძველი, დაზუსტდეს საჭირო ინფორმაცია, განისაზღვროს პასუხის გაცემის ვადა და მიეთითოს სანქციები მცდარი ან შეცდომაში შემყვანი მონაცემების წარდგენისთვის. ფორმალური გადაწყვეტილების შემთხვევაში, ადრესატს ასევე უნდა ეცნობოს ევროკავშირის მართლმსაჯულების სასამართლოში მისი გასაჩივრების უფლების შესახებ.
აშშ-ის კონცენტრაციის კონტროლის პროცედურებისგან განსხვავებით (სადაც გამოიყენება ე.წ. Second Request), ევროკავშირში ინფორმაციის გამოთხოვა არ შემოიფარგლება მხოლოდ II ფაზის სიღრმისეული გამოძიებით; ეს ინსტრუმენტი ხშირად გამოიყენება I ფაზის განხილვის პროცესშიც. ისტორიულად, ასეთი მოთხოვნები მხოლოდ წერილობით განმარტებებსა და სტატისტიკურ მონაცემებს (გაყიდვები, ფასები, ტენდერები) მოიცავდა. თუმცა, ბოლო წლებში გამოსათხოვი დოკუმენტაციის მოცულობა მნიშვნელოვნად გაიზარდა. ეკონომეტრიკულ ანალიზთან ერთად, შიდა დოკუმენტები ახლა გადამწყვეტ როლს ასრულებს კომისიის მიერ კონკურენტული ეფექტების შეფასებისას (Ryanair, პუნქტი 138). ბოლო პერიოდის პრაქტიკა აჩვენებს, რომ ბაზრის მონაწილეები იღებენ ვრცელ მოთხოვნებს იმ სექტორებში, რომლებიც ხასიათდება მაღალი ინოვაციურობით (მაგ. ფარმაცევტიკა, ქიმიური მრეწველობა) ან მაღალი კონცენტრაციით (მაგ. ტელეკომუნიკაციები, ონლაინ პლატფორმები).“
„მცდარი, არასრული ან შეცდომაში შემყვანი ინფორმაციის წარდგენამ „მარტივი მოთხოვნის“ ან „ფორმალური გადაწყვეტილების“ საპასუხოდ, ისევე როგორც ფორმალური გადაწყვეტილებით მოთხოვნილი მონაცემების დადგენილ ვადაში მიუწოდებლობამ, შესაძლოა გამოიწვიოს ფულადი ჯარიმებისა და პერიოდული საჯარიმო გადასახდელების დაკისრება ადრესატისთვის, მათ შორის მესამე პირებისთვისაც (Mitsubishi Heavy Industries). აღსანიშნავია, რომ სანქცია შეიძლება დაწესდეს იმ შემთხვევაშიც კი, თუ კომისიის დასკვნით, დარღვევას გავლენა არ მოუხდენია გამოძიების საბოლოო შედეგზე (Facebook/WhatsApp, პუნქტი 100).
ინფორმაციისა თუ დოკუმენტაციის გამოთხოვის შესახებ გადაწყვეტილებები მიღებული უნდა იქნეს პროპორციულობის პრინციპისა და პროფესიული საიდუმლოების დაცვის (Legal Professional Privilege - LPP) პრივილეგიის გათვალისწინებით. მიუხედავად იმისა, რომ კომისიის უფლებამოსილება იზღუდება პროპორციულობის პრინციპით (Omya, პუნქტი 34), ევროკავშირის სასამართლოები პრიორიტეტს ანიჭებენ „ოპერატიულობის მოთხოვნას“ (Expediency), რის გამოც მხარეებს შესაძლოა მოცულობითი ინფორმაციის წარდგენა ძალიან მოკლე ვადებში მოუწიოთ. რაც შეეხება ევროკავშირის ფარგლებს გარეთ მოქმედი შიდა იურისტების კომუნიკაციას იმ იურისდიქციებში, სადაც მათი კონსულტაცია დაცულია პრივილეგიით (მაგალითად, აშშ), არსებული პრაქტიკით, კომისია, როგორც წესი, არ მოითხოვს ასეთი დოკუმენტების წარდგენას.
„დასასრულს, მრავალიურისდიქციული კონცენტრაციების განხილვისას, ადრესატის გადაწყვეტილებამ ინფორმაციის მოთხოვნაზე პასუხის გაცემის ან პროფესიული საიდუმლოების დაცვის (LPP) პრივილეგიის გამოყენების თაობაზე, შესაძლოა სხვადასხვა სამართლებრივი შედეგი გამოიწვიოს. შერწყმის რეგულაციის (EUMR) მე-11(5)-(6) მუხლები აყალიბებს თანამშრომლობის მექანიზმებს ევროკავშირის ფარგლებში, თუმცა კომისია ასევე რეგულარულ კოორდინაციას უწევს სხვა წამყვან კონკურენციის უწყებებსაც. ამ უკანასკნელთა ადმინისტრაციული ვადები, პროფესიული პრივილეგიის დაცვის სტანდარტები თუ პერსონალურ მონაცემთა დაცვის წესები შესაძლოა მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდეს ევროკავშირის რეგულაციებისგან. შესაბამისად, ინფორმაციის მოთხოვნის ადრესატებმა, გარე კონსულტანტებთან თანამშრომლობით, უნდა შეაფასონ ყველა პოტენციური ეფექტი, მათ შორის იმ შერწყმებთან მიმართებითაც, რომელთა მხარეც ისინი შესაძლოა მომავალში გახდნენ.
