Gun-jumping-ის ცნება პირდაპირ არ არის განმარტებული ევროკავშირის კონკურენციის სამართალში. ის გულისხმობს ევროკავშირის შერწყმის რეგულაციის (EUMR) ორ ურთიერთდაკავშირებულ დარღვევას: (i) ვალდებულებას, ეცნობოს ევროკომისიას ევროკავშირის მასშტაბის მქონე კონცენტრაციების შესახებ მათ განხორციელებამდე (მუხლი 4(1)); და (ii) ვალდებულებას, არ განხორციელდეს ასეთი კონცენტრაციები მათ დამტკიცებამდე (მუხლი 7(1)), გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც კომისია დაუშვებს გამონაკლისს შეჩერების ვალდებულებიდან (მუხლი 7(3)) ან დადგენილი ვადები ამოიწურება გადაწყვეტილების გამოტანის გარეშე (მუხლი 10(6)).

მიუხედავად იმისა, რომ იურისდიქციების უმეტესობამ დანერგა სავალდებულო წინასწარი შეტყობინებისა და შეჩერების ვალდებულებები, ზოგ ქვეყანას (იტალია, ლატვია) აქვს წინასწარი შეტყობინების ვალდებულება შეჩერების მოთხოვნის გარეშე, სხვებს კი — წმინდა ნებაყოფლობითი შეტყობინების სისტემები (დიდი ბრიტანეთი, ავსტრალია, ახალი ზელანდია). ამ უკანასკნელ იურისდიქციებში გარიგების დახურვისთვის სანქციები ვერ გამოიყენება, თუ მარეგულირებელ ორგანოს მანამდე არ გამოუცია ინდივიდუალური დროებითი შემკავებელი ბრძანება.

Gun-jumping ევროკავშირში მწვავე თემად იქცა, რადგან კომისიამ დაიწყო EUMR-ის სულ უფრო მკაცრი და ფორმალისტური ინტერპრეტაცია. ჯარიმები, რომლებიც ადრეულ შემთხვევებში შედარებით დაბალი იყო (33,000 ევრო Samsung/AST-ში (1998), 229,000 ევრო A.P. Møller-ში (1999)), მკვეთრად გაიზარდა: 20 მილიონ ევრომდე Electrabel-ში (2009) და Marine Harvest-ში (2014), ხოლო Altice-ის შემთხვევაში 124.5 მილიონ ევროს მიაღწია (2018). საფრანგეთის კონკურენციის ორგანომ Altice დამატებით 80 მილიონი ევროთი დააჯარიმა (2016), ხოლო სლოვენიის ხელისუფლებამ აგროკორი 54 მილიონი ევროთი დააჯარიმა (2019).

პროცედურული Gun-jumping ძირითადად სამ სცენარში შეიძლება მოხდეს: პირველი - ეს შესაძლოა გამოწვეული იყოს შეტყობინების ზღვრების არასწორი გამოყენებით. ასეთი დარღვევის რისკი მაღალია იმ იურისდიქციებში, სადაც ზღვრები სუბიექტურ შეფასებას მოითხოვს (მაგალითად, ესპანეთში არსებული საბაზრო წილის ზღვარი). თუმცა, შეცდომა შესაძლოა დაშვებულ იქნას უფრო ობიექტური კრიტერიუმების, მაგალითად, ბრუნვის გამოთვლის დროსაც (საქმე: A.P. Møller, 1999). მეორე სცენარი ეხება დავას იმის შესახებ, საერთოდ წარმოადგენს თუ არა ქმედება „კონცენტრაციას“. ასეთი დავები წარმოიშობა მაშინ, როდესაც შერწყმის დეფინიცია ფართო ინტერპრეტაციის საშუალებას იძლევა: „კონტროლის ცვლილება გრძელვადიან საფუძველზე“ (EUMR, მუხლი 3(1)). ეს ხდება მაშინ, როდესაც საწარმოს შეუძლია გავლენა მოახდინოს სხვა საწარმოს სტრატეგიულ გადაწყვეტილებებზე.

Gun-jumping-ის რისკი საგრძნობლად გაიზარდა მას შემდეგ, რაც კონკურენციის ორგანოებმა განმარტეს, რომ კონტროლის ცვლილება შეიძლება მოხდეს წმინდა დე ფაქტო საფუძველზე და ის არ მოითხოვს შემძენის მიერ ასეთი კონტროლის რეალურ განხორციელებას - საკმარისია გადამწყვეტი გავლენის მოხდენის უბრალო „შესაძლებლობა“ (საქმეები: Electrabel; Marine Harvest, T-704/14, პუნქტი 58). მესამე - შეტყობინებისგან თავის არიდება შესაძლოა იყოს მიზანმიმართული, რათა თავიდან იქნას აცილებული პროცესის გაჭიანურება. ამის მაგალითია საქმე Canon (2019), სადაც მხარეები შეთანხმდნენ „სასაწყობო“ ორეტაპიან სტრუქტურაზე, რათა გამყიდველს დათქმულ ვადაში დაესრულებინა შვილობილი კომპანიის გასხვისება, ხოლო Canon-ს ის ოფიციალურად ნებართვის მიღებამდე არ შეეძინა. თუმცა, კომისიამ დაასკვნა, რომ შერწყმა რეალურად უკვე პირველივე ნაბიჯით განხორციელდა. მხარეებს შესაძლოა სურდეთ თავიდან აიცილონ კონკურენციის კონტროლი, რაც სარისკო სტრატეგიაა; მიუხედავად იმისა, რომ შეუტყობინებლობის ფაქტი მყისიერი დარღვევაა და მასზე სამწლიანი ხანდაზმულობის ვადა ვრცელდება, შეჩერების ვალდებულება უწყვეტია და გრძელდება ტრანზაქციის საბოლოო გაფორმებამდე (საქმე: Marine Harvest, T-704/14, პარაგრაფები 304 და 355). მაგალითად, მიუხედავად იმისა, რომ შეუტყობინებლობისთვის ხანდაზმულობის ვადა გასული იყო, Electrabel მაინც დაჯარიმდა 20 მილიონი ევროთი შეჩერების ვალდებულების დარღვევისთვის.

არსებითი (მატერიალური) Gun-jumping-ის რისკი მაღალია, რადგან შეჩერების ვალდებულების ფარგლები კვლავ ბუნდოვანია. კანონმდებლობაში არ არსებობს „განხორციელების“ ზუსტი სამართლებრივი განმარტება და სასამართლოს ამ საკითხზე EY-ის გადაწყვეტილებამდე არ უმსჯელია. სასამართლომ დაასკვნა, რომ მე-7 მუხლი კრძალავს მხოლოდ იმ ტრანზაქციებს, რომლებიც „მთლიანად ან ნაწილობრივ, ფაქტობრივად თუ იურიდიულად, ხელს უწყობს სამიზნე საწარმოზე კონტროლის მოპოვებას“. ის ქმედებები, რომლებსაც არ აქვთ „პირდაპირი ფუნქციური კავშირი“ კონცენტრაციის განხორციელებასთან - მაშინაც კი, თუ ისინი შერწყმის დამხმარე ან მოსამზადებელი ხასიათისაა - ამ დებულების ფარგლებში არ ხვდება (პარაგრაფები 49 და 59). სასამართლომ დაამატა, რომ ბაზარზე ზემოქმედება თავისთავად არ არის საკმარისი მე-7 მუხლის გამოსაყენებლად, თუმცა არაეფექტურმა ზომებმა შესაძლოა ხელი შეუწყოს კონტროლის ცვლილებას (პარაგრაფები 50-51). საბოლოოდ, სასამართლომ უარყო კომისიის მოსაზრება, რომ მე-7 მუხლი და TFEU-ს 101-ე მუხლი პარალელურად გამოიყენება; პირველი არ უნდა ვრცელდებოდეს იმ ზომებზე, რომლებიც მხოლოდ საწარმოთა კოორდინაციას იწვევს და ხელს არ უწყობს უშუალოდ კონცენტრაციას, რადგან ეს ზედმეტად გააფართოებდა მე-7 მუხლის მოქმედების სფეროს და დააკნინებდა 1/2003 რეგულაციისა და TFEU-ს 101-ე მუხლის როლს.

კომისიის მიერ Altice-ის საქმეზე მიღებული გადაწყვეტილების შემდეგ, არსებითი (მატერიალური) Gun-jumping-ისთვის ჯარიმების დაკისრების რისკი მნიშვნელოვნად გაიზარდა. ამ გადაწყვეტილებამ დიდი გაურკვევლობა გამოიწვია M&A-ის (შერწყმა-შთანთქმის) სფეროში მომუშავე პრაქტიკოსებს შორის, რადგან კითხვის ნიშნის ქვეშ დადგა აქამდე გავრცელებული პრაქტიკა - ნასყიდობის ხელშეკრულებებში (SPA) „დახურვის წინა პირობების“ ჩართვა, რომლებიც გამყიდველს გარკვეულ ტრანზაქციებზე მყიდველის თანხმობის მიღებას ავალდებულებს. შერწყმის შემდგომი დაგეგმვის შესახებ დისკუსიები და ინფორმაციის გაცვლაც კი მე-7 მუხლის დარღვევად იქნა მიჩნეული. მიმდინარე სააპელაციო დავაში სასამართლომ უნდა განმარტოს, თუ როგორ განვასხვავოთ კონცენტრაციის დამხმარე ან მოსამზადებელი ქმედება მისი უშუალო განხორციელებისგან.

Altice-ზე დაკისრებული 124.5 მილიონი ევროს ოდენობის სოლიდური ჯარიმა ხაზს უსვამს კომისიის მკაცრ პოლიტიკას. როგორც ქვემოთ მოცემული გადაწყვეტილებების ცხრილიდან ჩანს, Electrabel-ის შემთხვევის გარდა (სადაც მე-4 მუხლის დარღვევა ვადების გადაცილებას ეხებოდა), კომისია თითოეულ საქმეზე აწესებს არა ერთ, არამედ ორ დამოუკიდებელ ჯარიმას ერთი და იმავე ქმედებისთვის: შეტყობინების წარუდგენლობისა და ნებართვამდე განხორციელებისთვის. მას შემდეგ, რაც მოქმედმა EUMR-მა გააუქმა შეტყობინების წარდგენის კონკრეტული ვადა, მე-4 მუხლის ნებისმიერი დარღვევა ავტომატურად იწვევს მე-7 მუხლის დარღვევასაც. Marine Harvest-ის საქმეში გენერალურმა ადვოკატმა (AG) დაასკვნა, რომ მე-7 მუხლის დარღვევა შთანთქავს მე-4 მუხლისას და შესთავაზა ამ უკანასკნელზე ჯარიმის გაუქმება. ასეთი „არაჩვეულებრივი“ საკანონმდებლო კონსტრუქციის კანონიერება კვლავ განიხილება ევროკავშირის სასამართლოების მიერ Altice-ის აპელაციის ფარგლებში. სასამართლომ უნდა გამოიტანოს გადაწყვეტილება ორი იდენტური ჯარიმის კანონიერებისა და პროპორციულობის შესახებ, მიუხედავად იმისა, რომ სავარაუდო დარღვევების ხანგრძლივობა რადიკალურად განსხვავებულია: მე-4 მუხლის დარღვევა მყისიერია და სრულდება შეტყობინების წარდგენის მომენტში, ხოლო მე-7 მუხლის დარღვევა უწყვეტია და გრძელდება კონცენტრაციის დამტკიცებამდე.

შეერთებულ შტატებში, ჰარტ-სკოტ-როდინოს აქტის (HSR აქტი) 7A ნაწილი შერწყმის მონაწილე მხარეებს, რომლებიც აჭარბებენ დადგენილ ზღვრებს, ავალდებულებს, აცნობონ FTC-ს და DOJ-ს გარიგების დახურვამდე. შემსყიდველმა არ უნდა განახორციელოს „არსებითი ოპერატიული კონტროლი“ სამიზნე კომპანიაზე ლოდინის პერიოდის გასვლამდე, რომელიც, როგორც წესი, 30 დღეა, თუმცა შესაძლოა გახანგრძლივდეს, თუ სააგენტოები გამოსცემენ „მეორე მოთხოვნას“.

Gun-jumping-ის დარღვევა შესაძლოა დარეგულირდეს როგორც HSR აქტის 7A ნაწილის, ისე შერმანის აქტის 1-ელი ნაწილის შესაბამისად და გამოიწვიოს სამოქალაქო ჯარიმები, სასამართლო აკრძალვები და უკანონოდ მოპოვებული მოგების ჩამორთმევა.