ევროკომისიამ მათ განხორციელებამდე უნდა განიხილოს და შეაფასოს შერწყმის, კონტროლის მოპოვებისა და ახლად ჩამოყალიბებული ერთობლივი საწარმოების გარკვეული ტიპები („კონცენტრაციები“), რომლებიც აკმაყოფილებენ №139/2004 რეგულაციით („შერწყმის რეგულაცია“) დადგენილ ბრუნვის ზღვრებს. ე.წ. ფორმა CO, რომელიც ერთვის შერწყმის რეგულაციის განმახორციელებელ №802/2004 რეგლამენტს, განსაზღვრავს იმ ინფორმაციის ნუსხას, რომელიც კომისიას უნდა წარედგინოს დაგეგმილი კონცენტრაციის შესახებ შეტყობინებისას. ასევე, იგი ადგენს ინფორმაციის მიწოდების სტრუქტურასა და წესს, რომელიც შემტყობინებელმა მხარეებმა უნდა დაიცვან. აღნიშნული ინფორმაცია ეხება თავად გარიგებას, მის მხარეებს, შესაბამის ბაზრებს, მათ სპეციფიკასა და მოსალოდნელ ეფექტიანობას. კომისიის მიერ საკითხის განხილვის ვადების ათვლა მხოლოდ მას შემდეგ იწყება, რაც ფორმა CO-თი მოთხოვნილი ინფორმაცია სრულყოფილად ჩაითვლება.

ფორმა, რომელიც კომპანიებმა უნდა გამოიყენონ, როდესაც დაგეგმილ კონცენტრაციას აქვს თანამეგობრობის მასშტაბი შერწყმის შესახებ რეგულაციის მნიშვნელობით და, შესაბამისად, უნდა ეცნობოს კომისიას. ფორმა CO დეტალურად განმარტავს, თუ როგორ უნდა იქნეს წარდგენილი შეტყობინებები კონცენტრაციების შესახებ და რა ინფორმაცია და დამხმარე დოკუმენტაცია უნდა წარედგინოს კომისიას. © ევროკომისია

მსოფლიოს იურისდიქციების უმეტესობის მსგავსად, სადაც შერწყმის კონტროლის რეჟიმი მოქმედებს (იხილეთ ICN-ის შერწყმის შეტყობინებისა და პროცედურების შაბლონი), ევროკავშირი მის კომპეტენციაში შემავალი დაგეგმილი კონცენტრაციების განხორციელებამდე მოითხოვს სავალდებულო შეტყობინების წარდგენას და ადგენს ამ კონტექსტში მისაწოდებელი ინფორმაციის დეტალურ ნუსხას.

მაშინაც კი, როდესაც განსაკუთრებით რთულ საქმეებში კომისიის იურისდიქციის დადგენის მიზნით შეტყობინება მოიცავს ვრცელ ინფორმაციას კონტროლის ცვლილების საფუძვლად არსებული ტრანზაქციის (ფორმა CO-ს მე-3 ნაწილი) ან მოქმედი იურისდიქციული ზღვრების შესაბამისი ბრუნვის შესახებ (მე-4 ნაწილი), წარმოდგენილი ინფორმაციის უდიდესი ნაწილი, როგორც წესი, მაინც ეხება იმ ბაზრებს, რომლებზეც კონცენტრაციამ შესაძლოა გავლენა მოახდინოს. ამასთან დაკავშირებით, კომისიის მიერ მოთხოვნილი ინფორმაცია მოიცავს კონკურენციის როგორც სტატიკურ, ისე დინამიკურ ასპექტებს (იხ. მე-7 სექცია: ბაზრის მოცულობა, მხარეთა და კონკურენტების საბაზრო წილები, საწარმოო სიმძლავრეები; მე-8 სექცია: მიწოდებისა და მოთხოვნის სტრუქტურა, პროდუქტის დიფერენციაცია და კონკურენციის სიახლოვე, ბაზარზე შესვლა და გამოსვლა, კვლევა და განვითარება (R&D), კოოპერაციული შეთანხმებები).

შესაბამისი ბაზრის, როგორც „დაზარალებული“ ბაზრის კვალიფიკაცია წარმოშობს მე-7 და მე-8 სექციებით გათვალისწინებული ინფორმაციის წარდგენის ვალდებულებას. ზემოქმედების ქვეშ მყოფი ბაზრის კვალიფიკაციის ზღვრები გადაიხედა კომისიის მიერ „გამარტივების პაკეტის“ ფარგლებში, რომელიც ძალაში 2014 წლის 1 იანვარს შევიდა. მხარეთა გაერთიანებული საბაზრო წილის ზღვარი იმავე შესაბამის ბაზარზე ტრანზაქციის შემდგომ (ჰორიზონტალური ურთიერთობა) 15%-დან 20%-მდე გაიზარდა, ხოლო ვერტიკალური ურთიერთობების შემთხვევაში, ბაზრის წილის ზღვარი ნებისმიერ ზედა ან ქვედა დონის ბაზარზე 25%-დან 30%-მდე გაიზარდა.

ბაზრის წილის ეს ზღვრები დიდწილად აისახება ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოების შერწყმის კონტროლის რეჟიმებში (იხ. ევროკავშირის შერწყმის სამუშაო ჯგუფის ანგარიში შერწყმის შესახებ ინფორმაციის მოთხოვნებზე, ცხრილი B – ნაწილი 3) და ეროვნულ დონეზე განხორციელებულ ბოლო ცვლილებებში, რამაც ხელი შეუწყო ეროვნული კანონმდებლობის შეთანხმებას კომისიის მოთხოვნებთან, როგორც ეს ასახულია ფორმა CO-ში (იხ. საფრანგეთის 2019 წლის 18 აპრილის დეკრეტი n°2019-339, რომელიც ზრდის ვერტიკალურ ზღვარს 25%-დან 30%-მდე). ფორმა CO ასევე ითვალისწინებს მე-7 და მე-8 სექციებით განსაზღვრული ინფორმაციის მიწოდებას „სხვა ბაზრებთან“ დაკავშირებით (სექცია 6.4).

შემტყობინებელ მხარეებზე ზედმეტი ადმინისტრაციული ტვირთის თავიდან აცილებისა და ინფორმაციის მხოლოდ იმ მოცულობით მოპოვების მიზნით, რაც აუცილებელია კონკურენციასთან დაკავშირებული არსებითი პრობლემების გადასაჭრელად, კომისია იყენებს არაერთ ინსტრუმენტს შეტყობინების პროცესის შესამსუბუქებლად. ამგვარად, მას შეუძლია გააუქმოს გარკვეული ინფორმაციის წარდგენის ვალდებულება, რომელიც სხვა შემთხვევაში სავალდებულოა ფორმა CO-ს მიხედვით. აღსანიშნავია, რომ ამგვარი საგამონაკლისო უფლების ფარგლები საკმაოდ ფართოა და შესაძლოა მოიცავდეს იმ შიდა დოკუმენტების წარდგენის ვალდებულებასაც, რომლებიც მომზადებულია კონცენტრაციის დასაბუთების ან შესაბამის ბაზრებზე კონკურენტული პირობების შესაფასებლად. მეორეს მხრივ, გარკვეული პირობების დაკმაყოფილების შემთხვევაში, შემტყობინებელ მხარეებს შეუძლიათ წარადგინონ შეზღუდული ინფორმაცია ე.წ. „მოკლე ფორმა CO-ს“ მეშვეობით, რომელიც ასევე ერთვის განმახორციელებელ რეგლამენტს. გამარტივებული პროცედურის გამოყენების პირობები თავისი ბუნებით განსხვავებულია (იხ. პუნქტი 5 კომისიის შეტყობინებისა „გამარტივებული პროცედურის შესახებ“) და უკავშირდება: (i) ნებისმიერ ბაზარზე, სადაც მხარეები ოპერირებენ, ჰორიზონტალური და ვერტიკალური ურთიერთობების არარსებობას; (ii) შესაბამის ბაზრებზე მხარეთა შეზღუდულ ჯამურ საბაზრო წილს; (iii) საწარმოზე ერთპიროვნული კონტროლის მოპოვებას იმ მხარის მიერ, რომელიც მანამდე მასზე ერთობლივ კონკურენციას ახორციელებდა ან (iv) ევროპის ეკონომიკური ზონის ფარგლებში უმნიშვნელო საქმიანობის მქონე ერთობლივი საწარმოს შეძენას.

გამარტივების პაკეტმა მოახდინა იმ საბაზრო წილის ზღვრების კორექტირება, რომლებიც (ii) ქვეპუნქტით გამოიყენება, რათა ისინი შესაბამისობაში მოსულიყო ფორმა CO-ს „დაზარალებული ბაზრების“ დეფინიციასთან. გარდა ამისა, თუ მხარეთა ჰორიზონტალური ურთიერთობისას გაერთიანებული საბაზრო წილი 50%-ს არ აღემატება და ჰერფინდალ-ჰირშმანის ინდექსის (HHI) ზრდა 150-ზე ნაკლებია, მხარეებმა შესაძლოა ასევე ისარგებლონ გამარტივებული პროცედურით. ამ უკანასკნელ შემთხვევაში, კომისია ინარჩუნებს ფართო დისკრეციას გამარტივებული პროცედურის გამოყენების თაობაზე, რაც, როგორც წესი, მხარეებთან წინასწარი შეტყობინების არაფორმალურ ეტაპზე განიხილება.

სხვადასხვა იურისდიქციაში არსებული გამარტივებული პროცედურების ფარგლების ცვალებადობა შესაძლოა ასახავდეს კონკურენციის ორგანოების განსხვავებულ მგრძნობელობას ზიანის კონკრეტული თეორიების მიმართ. მაგალითად, საფრანგეთში 2020 წლამდე, ერთი და იმავე საწარმოზე ერთობლივი კონტროლიდან ერთპიროვნულ კონტროლზე გადასვლა არ ითვალისწინებდა გამარტივებულ პროცედურას; ასეთ დროს საჭირო იყო სიღრმისეული მოკვლევა და არსებითი სამართლებრივი დაცვის საშუალებების დაწესება (იხ. გადაწყვეტილება 13-DCC-90, Casino/Monoprix).

გამარტივების შემდგომი გზები, როგორიცაა შემთხვევების გარკვეული კატეგორიის გათავისუფლება შეტყობინების ვალდებულებისგან ან თვითშეფასების სისტემის დანერგვა ნებაყოფლობით შეტყობინებასთან ერთად (როგორც ეს გაერთიანებულ სამეფოშია), განხილული იქნა კომისიის მიერ 2014 წლის „თეთრ წიგნში“ და შემდეგ 2017 წლის საჯარო კონსულტაციების კონტექსტში. თუმცა, მათი განხორციელება, სულ მცირე ამ დროისთვის, შეჩერებულია არაერთგვაროვანი რეაგირების გამო (იხ. კომისიის SWD შეფასება ევროკავშირის შერწყმის კონტროლის პროცედურული და იურისდიქციული ასპექტების შესახებ, 2021 წლის მარტი).

და ბოლოს, კონცენტრაციის შესახებ შეტყობინების წარდგენის გამოტოვება - იქნება ეს „ფორმა CO“ თუ „მოკლე ფორმა“ - ისევე როგორც არასრული ინფორმაციის მიწოდება, მნიშვნელოვან იურიდიულ შედეგებს იწვევს. მართლაც, ბოლო წლებში კომისიამ გაამკაცრა ჯარიმების გამოყენება პროცედურული დარღვევებისთვის, „შერწყმის რეგულაციის“ მე-14 მუხლის შესაბამისად. მაგალითად, Altice/PT და Canon/Toshiba-ს საქმეებში დადგინდა, რომ კონცენტრაციები განხორციელდა „შეჩერების ვალდებულების“ (Standstill obligation - შერწყმის რეგულაციის მე-7 მუხლი) დარღვევით, მათ შორის, ნაწილობრივ მაინც, შეტყობინების წარდგენამდე. ხოლო Facebook/WhatsApp და GE/LM Wind Power Holding-ის საქმეებში შემტყობინებელი მხარეები შეტყობინებაში არასწორი ინფორმაციის მიწოდებისთვის, შესაბამისად, 110 და 52 მილიონი ევროთი დაჯარიმდნენ.