ფასისმიერი დისკრიმინაცია ხდება მაშინ, როდესაც კომპანია იდენტურ ან მსგავს საქონელსა და მომსახურებას სხვადასხვა ფასად ყიდის და ეს განსხვავება არ არის განპირობებული დანახარჯებს შორის სხვაობით. ეკონომიკური თვალსაზრისით, ფასისმიერი დისკრიმინაციისთვის საჭიროა გარკვეული საბაზრო ძალაუფლება, არბიტრაჟის კონტროლის შესაძლებლობა, მყიდველთა სეგმენტებს შორის ფასისადმი განსხვავებული მგრძნობელობა (სენსიტიურობა) და ამ მგრძნობელობის კონკრეტულ მყიდველებთან დაკავშირების უნარი. სამართლებრივი პერსპექტივიდან, ფასისმიერი დისკრიმინაცია რეგულირდება სხვადასხვა საკანონმდებლო დებულებით, მათ შორის ევროკავშირში - TFEU-ის 101–102 მუხლებით, ხოლო შეერთებულ შტატებში - შერმანის აქტის 1-ელი და მე-2 პუნქტებით. ვინაიდან ეს პრაქტიკა მრავალფეროვანია, აღსრულების სტანდარტები იცვლება ქცევის კონკრეტული ხასიათის მიხედვით.
ნიდერლანდების მომხმარებელთა და ბაზრის ზედამხედველობის ორგანომ (ACM) გამოსცა Data Act-ის სამოქმედო სახელმძღვანელო, მომხმარებლებისა და პროვაიდერების უფლება-მოვალეობების დასაზუსტებლად. →
2026-10-22ახალი ზელანდიის კონკურენციისა და სამართლიანი ვაჭრობის კომისიამ (NZCC) მიიღო გადაწყვეტილება Mastercard-ისა და Visa-ს კომერციულ საკრედიტო ბარათებზე ინტერჩენჯის საკომისიოების ზედა ზღვარის დაწესების შესახებ →
2026-10-22მომხმარებელთა ომბუდსმენი პოლიციას აცნობებს Racket House ApS-ის შესახებ. →
2026-10-21ბიზნესის, ინოვაციების, მეცნიერებისა და ვაჭრობის დეპარტამენტის მიერ წარდგენილი „კრიტიკული ქიმიკატების მდგრადობის ფონდის“ სუბსიდირების სქემის განხილვა →