მთავრობის, მარეგულირებელი ორგანოს მიერ განსაზღვრული ან/და ან სამართლებრივი აქტით დადგენილი ფასწარმოქმნის პოლიტიკა. აღნიშნული პოლიტიკის გატარებისას, შესაძლებელია მინიმალური და/ან მაქსიმალური ფასის დადგენა. ფასის რეგულირება დაფუძნებულია მეთოდურ მითითებებზე, რომლებშიც დაკონკრეტებულია დადგენილი ფასიდან გადახრის ნორმა. განსხვავებულია რეგულირებადი ფასების დაწესების საფუძვლები. ეს შესაძლოა იყოს დანახარჯები, საინვესტიციო შემოსავალი, მარჟა ან სხვა. ფასის რეგულირებას, როგორც წესი, ადგილი აქვს ეკონომიკის რეგულირებად სფეროებში (ენერგეტიკა, კომუნიკაციები, საზოგადოებრივი ტრანსპორტი და სხვა). გამომდინარე იქიდან, რომ კონკურენციის პოლიტიკის ზოგადი პრინციპია შესაბამის ბაზარზე არსებული ფასის კონკურენციის საფუძველზე ცვლილება (კონკურენტული ფასის არსებობა), კონკურენციის ორგანოები ფასის პირდაპირ რეგულირებას არ ეწევიან. ამავდროულად, მათი უფლებამოსილება მოიცავს კარტელების გზით ფასის ფიქსირების, ხოლო დომინანტი ეკონომიკური აგენტების მიერ არასამართლიანად მაღალი ფასის ან მტაცებლური ფასის დაწესების აკრძალვას.
კონკურენციის ბიურო შეშფოთებულია, რომ კანადელებს სასურსათო შეთავაზებებს უმალავენ. →
2026-10-01ევროკავშირის მომხმარებელთა უფლებების დაცვის ორგანოები ვიდეო სათამაშო სექტორში ერთობლივ აღსრულების ზომებს იწყებენ. →
2026-09-30SERNAC აკვირდება სუპერმარკეტებს, რათა უზრუნველყოს, რომ ისინი სწორად აწვდიან მომხმარებლებს ინფორმაციას პროდუქციის საბოლოო ფასის შესახებ. →
2026-09-30შრომის კოდექსმა კერძო საბავშვო ბაღებისა და სკოლების კონტრაქტებში 63 უსამართლო პუნქტი აღმოაჩინა. →