გადართვის დანახარჯები გულისხმობს იმ ფულად თუ არაფულად ხარჯებს, რომლებსაც მომხმარებლები (ფიზიკური პირები ან კომპანიები) ერთი მომწოდებლიდან მეორეზე გადასვლის პროცესში ეწევიან. აღნიშნული დანახარჯები წარმოიშობა მაშინ, როდესაც, მაგალითად, ალტერნატიულ პროდუქტზე გადასვლა მოითხოვს დამატებით სწავლებას, ხელშეკრულების ვადაზე ადრე შეწყვეტისთვის გათვალისწინებული საჯარიმო სანქციების გადახდას ან ინვესტირებას ახალ აღჭურვილობაში, რომელიც თავსებადია ახალი მომწოდებლის სტანდარტებთან. ანალოგიურად, მომხმარებლები განიცდიან გადართვის დანახარჯებს, როდესაც სხვა პროვაიდერთან მიგრაციის შედეგად კარგავენ დაგროვილ სარგებელს (მაგალითად, ლოიალობის პროგრამების ფარგლებში). გარდა ამისა, გადართვის ბარიერი შესაძლოა შეიქმნას მაშინაც, როდესაც ინდივიდს უწევს უარის თქმა არსებულ მომწოდებელთან განხორციელებულ სპეციფიკურ ინვესტიციებზე ან როდესაც მხარეებს შორის ჩამოყალიბებულია მყარი, გრძელვადიანი საქმიანი ურთიერთობა.
ნიდერლანდების მომხმარებელთა და ბაზრის ზედამხედველობის ორგანომ (ACM) გამოსცა Data Act-ის სამოქმედო სახელმძღვანელო, მომხმარებლებისა და პროვაიდერების უფლება-მოვალეობების დასაზუსტებლად. →
2026-10-22ახალი ზელანდიის კონკურენციისა და სამართლიანი ვაჭრობის კომისიამ (NZCC) მიიღო გადაწყვეტილება Mastercard-ისა და Visa-ს კომერციულ საკრედიტო ბარათებზე ინტერჩენჯის საკომისიოების ზედა ზღვარის დაწესების შესახებ →
2026-10-22მომხმარებელთა ომბუდსმენი პოლიციას აცნობებს Racket House ApS-ის შესახებ. →
2026-10-21ბიზნესის, ინოვაციების, მეცნიერებისა და ვაჭრობის დეპარტამენტის მიერ წარდგენილი „კრიტიკული ქიმიკატების მდგრადობის ფონდის“ სუბსიდირების სქემის განხილვა →