სავალდებულო ლიცენზირება ეხება სიტუაციას, როდესაც კომპეტენტურმა ორგანომ შესაძლოა მესამე მხარეს მიანიჭოს ინტელექტუალური საკუთრების უფლების არაექსკლუზიური ლიცენზია გამოგონების დასამზადებლად, გამოსაყენებლად ან გასაყიდად. ამ დროს უფლების მფლობელს უხდება შესაბამისი ანაზღაურება, თუმცა იგი ინარჩუნებს სამართლებრივ უფლებებს ინტელექტუალურ საკუთრებაზე. ამრიგად, სავალდებულო ლიცენზირება წარმოადგენს გამონაკლისს იმ ექსკლუზიური უფლებამოსილებიდან, რომლითაც ჩვეულებრივ სარგებლობს მესაკუთრე. სავალდებულო ლიცენზირების სამართლებრივი საფუძვლები მოცემულია TRIPS-ის შეთანხმებაში, პარიზის კონვენციასა და ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნულ საკანონმდებლო სისტემებში. ვინაიდან სავალდებულო ლიცენზირება გულისხმობს სახელმწიფოს მხრიდან საკუთრების უფლებაში ჩარევას, ამ კონცეფციის ეკონომიკურ და სამართლებრივ შედეგებთან დაკავშირებით განსხვავებული შეხედულებები არსებობს.
კონკურენციის ბიურო შეშფოთებულია, რომ კანადელებს სასურსათო შეთავაზებებს უმალავენ. →
2026-10-08ახალი ზელანდიის კონკურენციისა და სამართლიანი ვაჭრობის მარეგულირებელმა ორგანომ (NZCC) სამართლებრივი დავა დაიწყო იაფფასიანი მაღაზიათა ქსელის, PD Mart-ის (ყოფილი Panda Mart) წინააღმდეგ →
2026-10-08Ekalata.gov.ge უკვე Android-ისა და iOS-ის მობილურ აპლიკაციებშია ხელმისაწვდომი. →
2026-10-08კონკურენციის საბჭოს შეუძლია გამოიყენოს სხვა საჯარო უწყებებისა და დაწესებულებების მიერ შეგროვებული ინფორმაცია და დოკუმენტები. →