ევროკავშირის ფუნქციონირების შესახებ ხელშეკრულების (TFEU) 101-ე და 102-ე მუხლები ვრცელდება იმ ჰორიზონტალურ და ვერტიკალურ შეთანხმებებზე, ეკონომიკური აგენტების ქმედებებსა თუ დომინანტური მდგომარეობის ბოროტად გამოყენებაზე, რომლებმაც შესაძლოა გავლენა მოახდინოს წევრ ქვეყნებს შორის ვაჭრობაზე. წევრ ქვეყნებს შორის ვაჭრობაზე ეფექტი წარმოადგენს ძირითად იურისდიქციულ კრიტერიუმს, რომელიც განსაზღვრავს ევროკავშირის კონკურენციის სამართლის მოქმედების სფეროს. ეს კრიტერიუმი ასევე ადგენს №1/2003 რეგულაციის მე-3 მუხლის ფარგლებს ევროპული და ეროვნული კონკურენციის კანონმდებლობის ერთობლივი გამოყენების დროს. მარტივად რომ ვთქვათ, თუ სახეზეა წევრ ქვეყნებს შორის ვაჭრობაზე არსებითი ზეგავლენა, გამოიყენება ევროკავშირის სამართალი, ხოლო თუ ასეთი ეფექტი არ დასტურდება, საქმე ეროვნული კანონმდებლობით ფასდება.
კონკურენციის ბიურო შეშფოთებულია, რომ კანადელებს სასურსათო შეთავაზებებს უმალავენ. →
2026-10-01ევროკავშირის მომხმარებელთა უფლებების დაცვის ორგანოები ვიდეო სათამაშო სექტორში ერთობლივ აღსრულების ზომებს იწყებენ. →
2026-09-30SERNAC აკვირდება სუპერმარკეტებს, რათა უზრუნველყოს, რომ ისინი სწორად აწვდიან მომხმარებლებს ინფორმაციას პროდუქციის საბოლოო ფასის შესახებ. →
2026-09-30შრომის კოდექსმა კერძო საბავშვო ბაღებისა და სკოლების კონტრაქტებში 63 უსამართლო პუნქტი აღმოაჩინა. →