ისტორიულად, ნეგატიური ნებართვა იყო ერთ-ერთი გზა, რომლის საშუალებითაც კომპანიებს შეეძლოთ თავიდან აეცილებინათ ევროკავშირის კონკურენციის წესების დარღვევისთვის პასუხისმგებლობა. 17/62 რეგულაციით განსაზღვრული ნეგატიური ნებართვა წარმოადგენდა ევროკომისიის ოფიციალურ გადაწყვეტილებას, რომელიც საწარმოთა ან საწარმოთა გაერთიანებების განაცხადის საფუძველზე გაიცემოდა. ამ გადაწყვეტილებით კომისია ადასტურებდა, რომ მის ხელთ არსებული ფაქტების საფუძველზე არ არსებობდა იმის საფუძველი, რომ მოცემული პრაქტიკა TFEU-ს 101-ე ან 102-ე მუხლების მიხედვით ევროკავშირის კონკურენციის წესების დარღვევად მიჩნეულიყო.
ბრიტანეთის მარეგულირებელმა (CMA) FirstCash-ისა და Ramsdens-ის შერწყმის საქმეზე მოკვლევა დაიწყო. →
2026-08-20ირლანდიის კონკურენციისა და მომხმარებელთა დაცვის კომისიამ (CCPC) გააფართოვა ფინანსური განათლების ინიციატივები, რათა მათ მოიცვან Junior Cycle-ის მათემატიკის ყველა მოსწავლე. →
2026-08-19აშშ-ის ფედერალურმა სავაჭრო კომისიამ (FTC) კონექტიკუტის შტატთან ერთად Nissan-ის დილერი 4 მილიონი დოლარით დააჯარიმა. →
2026-08-19ავსტრალიის ფედერალურმა სასამართლომ ACCC-ის (ავსტრალიის კონკურენციის და მომხმარებლის კომისია) საქმეში სიტი ბიჩის წინააღმდეგ 14 მილიონი დოლარის ჯარიმა ძალაში დატოვა. →