კონკურენციის სამართალში დისკრიმინაციული პრაქტიკა განიმარტება, როგორც იდენტური ხასიათის ტრანზაქციებზე განსხვავებული პირობების დაწესება, რაც სავაჭრო პარტნიორებს არათანაბარ კონკურენტულ მდგომარეობაში აყენებს. აღნიშნული ცნება ასევე მოიცავს შემთხვევებს, როდესაც განსხვავებულ ტრანზაქციებზე დაწესებულია იდენტური პირობები. დისკრიმინაციული პრაქტიკის ამკრძალავი დებულებები მოცემულია ევროკავშირის ფუნქციონირების შესახებ ხელშეკრულების (TFEU) 102-ე მუხლში, ასევე აშშ-ის 1890 წლის შერმანის აქტის პირველ და მე-2 მუხლებში, რობინსონ-პატმანის აქტთან ერთად. დისკრიმინაციული პრაქტიკა მოიცავს ქმედებათა ფართო სპექტრს, მათ შორის როგორც ფასისმიერ, ისე არაფასისმიერ პირობებს. საწარმოებს აქვთ შესაძლებლობა დაასაბუთონ, რომ დისკრიმინაცია ობიექტურად გამართლებულია ან ზრდის ეკონომიკურ ეფექტიანობას. აღსრულების ზუსტი სტანდარტი შესაძლოა განსხვავდებოდეს ქცევის სპეციფიკისა და შესაბამისი იურისდიქციის მიხედვით. ინსტიტუციური განმარტება - ჩანაწერი არ არის.
კონკურენციის ბიურო შეშფოთებულია, რომ კანადელებს სასურსათო შეთავაზებებს უმალავენ. →
2026-10-08ახალი ზელანდიის კონკურენციისა და სამართლიანი ვაჭრობის მარეგულირებელმა ორგანომ (NZCC) სამართლებრივი დავა დაიწყო იაფფასიანი მაღაზიათა ქსელის, PD Mart-ის (ყოფილი Panda Mart) წინააღმდეგ →
2026-10-08Ekalata.gov.ge უკვე Android-ისა და iOS-ის მობილურ აპლიკაციებშია ხელმისაწვდომი. →
2026-10-08კონკურენციის საბჭოს შეუძლია გამოიყენოს სხვა საჯარო უწყებებისა და დაწესებულებების მიერ შეგროვებული ინფორმაცია და დოკუმენტები. →