ისტორიულად, ნეგატიური ნებართვა იყო ერთ-ერთი გზა, რომლის საშუალებითაც კომპანიებს შეეძლოთ თავიდან აეცილებინათ ევროკავშირის კონკურენციის წესების დარღვევისთვის პასუხისმგებლობა. 17/62 რეგულაციით განსაზღვრული ნეგატიური ნებართვა წარმოადგენდა ევროკომისიის ოფიციალურ გადაწყვეტილებას, რომელიც საწარმოთა ან საწარმოთა გაერთიანებების განაცხადის საფუძველზე გაიცემოდა. ამ გადაწყვეტილებით კომისია ადასტურებდა, რომ მის ხელთ არსებული ფაქტების საფუძველზე არ არსებობდა იმის საფუძველი, რომ მოცემული პრაქტიკა TFEU-ს 101-ე ან 102-ე მუხლების მიხედვით ევროკავშირის კონკურენციის წესების დარღვევად მიჩნეულიყო.
ახალი ზელანდიის კომერციის კომისიამ (NZCC) გამოაქვეყნა ინფორმაცია, რომელიც ეხება შპს J&P Turner-ის (JPT) კონცენტრაციაზე განაცხადს. →
2026-09-09აშშ-ის ფედერალურმა სავაჭრო კომისიამ (FTC) გააუქმა მოძველებული პოლიტიკის განცხადება. →
2026-09-09პოლონეთის კონკურენციისა და მომხმარებელთა დაცვის სამსახურმა (UOKiK) კომპანია Centrum Dotacji OZE და მისი მმართველი მომხმარებელთა უფლებების დარღვევისთვის დააჯარიმა. →
2026-09-08ლიეტუვის კონკურენციის საბჭომ კომპანია PreZero Automotive Holding-ს Autorecycling Kempers-ის აქციების 100%-ის შეძენასა და კომპანიაზე ერთპიროვნული კონტროლის მოპოვებაზე თანხმობა მისცა. →