მთავრობის, მარეგულირებელი ორგანოს მიერ განსაზღვრული ან/და ან სამართლებრივი აქტით დადგენილი ფასწარმოქმნის პოლიტიკა. აღნიშნული პოლიტიკის გატარებისას, შესაძლებელია მინიმალური და/ან მაქსიმალური ფასის დადგენა. ფასის რეგულირება დაფუძნებულია მეთოდურ მითითებებზე, რომლებშიც დაკონკრეტებულია დადგენილი ფასიდან გადახრის ნორმა. განსხვავებულია რეგულირებადი ფასების დაწესების საფუძვლები. ეს შესაძლოა იყოს დანახარჯები, საინვესტიციო შემოსავალი, მარჟა ან სხვა. ფასის რეგულირებას, როგორც წესი, ადგილი აქვს ეკონომიკის რეგულირებად სფეროებში (ენერგეტიკა, კომუნიკაციები, საზოგადოებრივი ტრანსპორტი და სხვა). გამომდინარე იქიდან, რომ კონკურენციის პოლიტიკის ზოგადი პრინციპია შესაბამის ბაზარზე არსებული ფასის კონკურენციის საფუძველზე ცვლილება (კონკურენტული ფასის არსებობა), კონკურენციის ორგანოები ფასის პირდაპირ რეგულირებას არ ეწევიან. ამავდროულად, მათი უფლებამოსილება მოიცავს კარტელების გზით ფასის ფიქსირების, ხოლო დომინანტი ეკონომიკური აგენტების მიერ არასამართლიანად მაღალი ფასის ან მტაცებლური ფასის დაწესების აკრძალვას.
ნიდერლანდების მომხმარებელთა და ბაზრის ზედამხედველობის ორგანომ (ACM) გამოსცა Data Act-ის სამოქმედო სახელმძღვანელო, მომხმარებლებისა და პროვაიდერების უფლება-მოვალეობების დასაზუსტებლად. →
2026-10-22ახალი ზელანდიის კონკურენციისა და სამართლიანი ვაჭრობის კომისიამ (NZCC) მიიღო გადაწყვეტილება Mastercard-ისა და Visa-ს კომერციულ საკრედიტო ბარათებზე ინტერჩენჯის საკომისიოების ზედა ზღვარის დაწესების შესახებ →
2026-10-22მომხმარებელთა ომბუდსმენი პოლიციას აცნობებს Racket House ApS-ის შესახებ. →
2026-10-21ბიზნესის, ინოვაციების, მეცნიერებისა და ვაჭრობის დეპარტამენტის მიერ წარდგენილი „კრიტიკული ქიმიკატების მდგრადობის ფონდის“ სუბსიდირების სქემის განხილვა →