გადართვის დანახარჯები გულისხმობს იმ ფულად თუ არაფულად ხარჯებს, რომლებსაც მომხმარებლები (ფიზიკური პირები ან კომპანიები) ერთი მომწოდებლიდან მეორეზე გადასვლის პროცესში ეწევიან. აღნიშნული დანახარჯები წარმოიშობა მაშინ, როდესაც, მაგალითად, ალტერნატიულ პროდუქტზე გადასვლა მოითხოვს დამატებით სწავლებას, ხელშეკრულების ვადაზე ადრე შეწყვეტისთვის გათვალისწინებული საჯარიმო სანქციების გადახდას ან ინვესტირებას ახალ აღჭურვილობაში, რომელიც თავსებადია ახალი მომწოდებლის სტანდარტებთან. ანალოგიურად, მომხმარებლები განიცდიან გადართვის დანახარჯებს, როდესაც სხვა პროვაიდერთან მიგრაციის შედეგად კარგავენ დაგროვილ სარგებელს (მაგალითად, ლოიალობის პროგრამების ფარგლებში). გარდა ამისა, გადართვის ბარიერი შესაძლოა შეიქმნას მაშინაც, როდესაც ინდივიდს უწევს უარის თქმა არსებულ მომწოდებელთან განხორციელებულ სპეციფიკურ ინვესტიციებზე ან როდესაც მხარეებს შორის ჩამოყალიბებულია მყარი, გრძელვადიანი საქმიანი ურთიერთობა.
ახალი ზელანდიის კომერციის კომისიამ (NZCC) გამოაქვეყნა ინფორმაცია, რომელიც ეხება შპს J&P Turner-ის (JPT) კონცენტრაციაზე განაცხადს. →
2026-09-09აშშ-ის ფედერალურმა სავაჭრო კომისიამ (FTC) გააუქმა მოძველებული პოლიტიკის განცხადება. →
2026-09-09პოლონეთის კონკურენციისა და მომხმარებელთა დაცვის სამსახურმა (UOKiK) კომპანია Centrum Dotacji OZE და მისი მმართველი მომხმარებელთა უფლებების დარღვევისთვის დააჯარიმა. →
2026-09-08ლიეტუვის კონკურენციის საბჭომ კომპანია PreZero Automotive Holding-ს Autorecycling Kempers-ის აქციების 100%-ის შეძენასა და კომპანიაზე ერთპიროვნული კონტროლის მოპოვებაზე თანხმობა მისცა. →